ห้องประชุมกำลังทำให้คุณโง่ลง.

ผมคือคนที่เปิดหน้าต่าง.

ทุกประชุม. ทุกห้องประชุม. ทุกตู้โทรศัพท์ที่ปิดสนิทเหมือนโลงศพ. ถ้าเคยทำงานกับผม คุณรู้อยู่แล้ว.

หลายปีผมคิดว่ามันเป็นนิสัยแปลกๆ. ไม่ใช่. มันคือสิ่งที่สมเหตุสมผลที่สุดที่เกิดขึ้นในห้อง.

ผมรู้เรื่องนี้จากข้างใน. ผมก่อตั้งบริษัทเครื่องฟอกอากาศ ทำจนถูกซื้อกิจการ แล้วใช้เวลาสามปีในเซี่ยงไฮ้เป็น Technical Director สร้างและส่ง hardware คุณภาพอากาศที่ได้รางวัล. ผมจับ sensor มากับมือ อ่าน spec จัดการ supply chain. อุตสาหกรรมที่ควรจะแก้ปัญหาอากาศเสีย ส่วนใหญ่ไม่ได้วัด CO2 ด้วยซ้ำ.

คุณนั่งลง. ประชุมเริ่ม. สี่สิบนาทีผ่านไป ห้องเริ่มหนักอึ้ง. ตาเริ่มหนัก. ไอเดียดีๆ หยุดมา. คุณโทษกาแฟ. โทษข้าวเที่ยง. โทษตัวเอง.

ไม่ใช่สักอย่าง. มันคืออากาศ. มันคือ CO2 ที่คุณกับทุกคนหายใจออกมา แล้วมันไม่มีทางไป.

เลยเริ่มพกเครื่องวัด CO2 ไปทุกที่. ไม่ได้จะสร้างความรำคาญ. แค่เบื่อที่จะเถียงกันด้วยความรู้สึก อยากได้ตัวเลข. ตัวเลขมันแย่กว่าที่ใครเดาเกือบทุกครั้ง.

อากาศข้างนอกอยู่ที่ประมาณ 400 ppm. ห้องที่อากาศถ่ายเทดีอยู่ต่ำกว่า 1,000. เกินนั้น สมองเริ่มช้าลง. ผมเคยวัดได้ 2,000 ppm ในห้องประชุม "แปดคน". สิบนาทีหลังเริ่ม. สามคน. ปิดประตู.

นั่นไม่ใช่ห้องประชุม. นั่นคือ DUMB AIR.

และผมไม่ได้พูดเป็นคำด่า. ผมพูดเป็นข้อเท็จจริง. Harvard เอาคนไปอยู่ในห้องที่มี CO2 ต่างระดับแล้วทดสอบ. CO2 ขึ้น คะแนนลง. การตัดสินใจ. สมาธิ. การคิดเชิงกลยุทธ์. ตกเกือบครึ่งที่ระดับที่ผมวัดได้ในออฟฟิศทั่วไปทุกสัปดาห์.

อ่านอีกรอบ. เราเอาคนไปขังในห้องที่วัดได้ว่าลดความฉลาดลง แล้วให้พวกเขาทำงานคิดที่ดีที่สุดตรงนั้น. เราเรียกผลลัพธ์ว่าปัญหา productivity. ไม่ใช่. มันคือ DUMB AIR.

คุณรู้จักความรู้สึกนี้อยู่แล้ว. นึกถึงครั้งสุดท้ายที่คลุมผ้าห่มมิดหัวแล้วต้องโผล่ขึ้นมาหายใจ. ความรู้สึกอึดอัด มึนๆ ขอออกที. นั่นคือ CO2. ในห้องประชุมอับมันช้ากว่าและเงียบกว่า เลยไม่มีใครพูด. แก๊สเดียวกัน. ผลเดียวกัน.

สิ่งที่ทำให้ผมบ้าจริงๆ คือ เรายอมรับมัน.

เราทุ่มเงินก้อนโตทำออฟฟิศให้ดูดี. เก้าอี้แพงกว่า laptop. เครื่อง espresso. โต๊ะยืน. แล้วก็ขังคนในห้องที่แอบทำให้โง่ลงเงียบๆ ไม่มีใครวัดสิ่งเดียวที่กำลังพังประชุมจริงๆ.

พอแล้วกับการเป็นคนเปิดหน้าต่างเงียบๆ. จะพูดดังๆ.

นี่คือ DUMB AIR. วัดอากาศรอบตัวคุณ. เรียนรู้ว่าตัวเลขหมายความว่าอะไร. ลงมือทำ. เปิดหน้าต่างถ้าเปิดได้. ถ้าเปิดไม่ได้ ใช้หลักฐานไปกดดันคนที่ดูแลพื้นที่ให้แก้ไข. ออฟฟิศคุณ. ห้องเรียนลูก. ห้องนอน. หลังรถ Uber.

ไม่มีสินค้า. ไม่ขายอะไร. แค่ความจริงเรื่องสิ่งที่คุณหายใจ ตัวเลขที่พิสูจน์มัน และวิธีจัดการ.

อากาศดีทำให้คุณคิดคมขึ้น. ถึงเวลาทำตามที่รู้.

เปิดหน้าต่าง. อย่าหายใจอากาศโง่ๆ.

— Gustav