Saat 3'te tembel değilsin. Odadaki herkesin nefesiyle biriken CO2'yi soluyorsun, gidecek yeri yok. Artık bunu kanıtlayabilirsin.
Göremezsin. Koklayamazsın. Ama beynin hisseder. Puslu. Yavaş. Bir gözün saatte. Yorgun olduğun için değil. Hava aptallaşıyor.
Adı CO2, milyonda bir birim (ppm) olarak ölçülür. Temiz dış hava yaklaşık 400 ppm. İyi havalandırılan bir oda 1.000'in altında kalır. "Sekiz kişilik" bir toplantı odasında 2.000 ppm ölçtüm. On dakika sonra. Üç kişi. Kapı kapalı. Orası toplantı odası değil. Orası aptal hava.
Harvard insanları farklı CO2 seviyelerindeki odalara koyup bilişsel testler yaptı. CO2 yükseldikçe puanlar düştü. Karar verme, bilgiyi kullanma, stratejik düşünme. Normal, kalabalık toplantı odalarındaki seviyelerde bazı puanlar neredeyse yarıya indi.
Ofisleri akıllı, pahalı insanlarla dolduruyoruz, sonra onları IQ'larından puan silen odalara kapatıyoruz. Sonuca verimlilik sorunu diyoruz. Değil. Bu aptal hava.
Dikkat, odak, kararlar. Para aldığın şeylerin hepsi CO2 yükseldikçe düşüyor. Öğleden sonra 3 çöküşü öğle yemeğin değil. Hava.
Cognitive performance vs CO2. Data points from Allen et al., 2016 (Harvard COGfx).
Temiz hava seni keskinleştirir. Havanı nasıl ölçeceğini, sayının ne anlama geldiğini ve kötü olduğunda ne yapacağını göstereceğiz. Spam yok.